Przedsiębiorcy a tarcze – jak rozliczyć podatek dochodowy?

Przedsiębiorcy a tarcze – jak rozliczyć podatek dochodowy?

To pytanie stawia sobie obecnie wielu przedsiębiorców. W zależności od wielkości i branży mogli oni skorzystać albo z Tarczy Finansowej PFR albo Tarczy Antykryzysowej. Przyszedł czas złożenia deklaracji PIT na podatek dochodowy za rok 2020 i rozliczenia dotacji, jakie otrzymali w ubiegłym roku podatkowym.

Należy mieć na względzie, iż wszystkie nieodpłatne świadczenia podlegają opodatkowaniu.

Mikropożyczka – 5.000 zł

Z uwagi na fakt, iż jest to pożyczka, z zasady nie jest traktowana jako przychód. Jednakże problem pojawia się, gdy przedsiębiorca spełnił warunek prowadzenia działalności przez 3 miesiące od daty jej udzielania. W takim przypadku podlega ona umorzeniu i jako taka stanowi nieodpłatne świadczenie na rzecz przedsiębiorstwa, które z zasady powinno podlegać opodatkowaniu.

Z woli ustawodawcy, w przepisie art. 15 zzd ust. 10 ustawy z 02 marca 2020 r., umorzenie pożyczki nie stanowi przychodu na gruncie ustaw o podatku dochodowym – a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

 

Subwencja z PFR

Jest to dotacja, która ze swojej zasady podlega zwrotowi – nie stanowi przychodu, a zatem nie podlega opodatkowaniu. Inaczej jest jednak, gdy zostaje w całości lub w części umorzona. Wtedy też część subwencji podlegająca umorzeniu stanowi przychód, który podlega opodatkowaniu.

 

Zwolnienie z opłacania składek ZUS

W tym wypadku ustawodawca w art. 31 zx tarczy antykryzysowej zdecydował, iż zwolnienie ZUS nie stanowi przychodu na gruncie ustaw o podatku dochodowym.

 

Postojowe

Ustawa o PIT wskazuje w art. 52m ust. 1, iż świadczenie postojowe jest wolne od podatku.

 

Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników

Ustawa o PIT, ani tarcza antykryzysowa nie zawierają przepisów, które wprost uznawałyby tę dotację jako przychód podlegający opodatkowaniu lub zwalniałyby z podatku dochodowego. Jednakże następuje tutaj neutralność w zakresie podatku dochodowego. Z chwilą jej otrzymania stanowi przychód. Natomiast kosztem będzie wynagrodzenie. Możliwa jest więc konkluzja, iż ten przychód oraz późniejszy wydatek wzajemnie się znoszą.

Jak podają źródła rządowe, jeśli więc wynagrodzenie pracowników oraz należne od nich składki na ubezpieczenia społeczne w części w jakiej zostały sfinansowane z Funduszu Pracy oraz Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nie zostały zaliczone do kosztów podatkowych, sfinansowanie tych kosztów nie stanowi też przychodu podatkowego (art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy PIT i at. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy CIT).

Należy więc albo wykazać przychód i koszt, które wzajemnie się zneutralizują, lub nie wykazywać przychodów ani też kosztów.

Podsumowując, opodatkowaniu i rozliczeniu w PIT:

  1. Mikropożyczka – nie podlega;
  2. Zwolnienie z opłacania składek ZUS – nie podlega, ponieważ nie stanowi przychodu;
  3. Świadczenie postojowe – nie podlega;
  4. Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników – podlega, jednakże przychód oraz wydatki się neutralizują. Możliwe jest wykazanie obu, jednak nie jest to konieczne;
  5. Subwencja z PFR – podlega opodatkowaniu w części umorzonej.

 

 

Zaliczki na podatek dochodowy i zryczałtowany podatek dochodowy za styczeń 2021

Dłuższy termin na przekazanie zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowany podatek dochodowy za styczeń 2021 r.

17 lutego 2021 r. Minister Finansów podpisał rozporządzenie przedłużające termin na przekazanie zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowany podatek dochodowy, pobranych przez płatników za styczeń 2021 r. do 20 sierpnia 2021 r.

Rozporządzenie dotyczy jednak tylko tych podmiotów, które poniosły negatywne konsekwencję wynikające z wystąpienia epidemii COVID-19 i są objęte 48 kodami PKD, w tym m. in. z branży: gastronomicznej, rozrywkowej, turystycznej i detalicznej.

Przedłużenie terminów dotyczy zaliczek pobranych przez płatników ze stosunku pracy, służbowego, pracy nakładczej, czy spółdzielczej umowy o pracę, od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez płatników; od podatku zryczałtowanego pobranego przez płatników, od dokonanych świadczeń z tytułu działalności wykonywanej osobiście, a także z tytułu praw autorskich i praw pokrewnych (chodzi o deklaracje PIT – 4R oraz PIT – 8AR).

 

ZMIANY PRAWNO-PODATKOWE W 2021 ROKU – ULGA NA ZŁE DŁUGI

W związku ze zmianami prawno podatkowymi wchodzącymi w życie w 2021 roku rozpoczynamy cykl:

“Obowiązki podatników i zmiany prawno podatkowe w 2021 roku”

Część I – ULGA NA ZŁE DŁUGI

ULGA NA ZŁE DŁUGI W PODATKU DOCHODOWYM – PRZEKROCZENIE TERMINU 90 DNI

Zgodnie z artykułem 26i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią kosztu uzyskania przychodów faktury, które są nieuregulowane powyżej 90 dni od upływu daty płatności.

Oznacza to, że wszystkie faktury nieopłacone, których termin upłynął (90 dni) nie będą mogły zostać zaksięgowane w koszty. Inaczej mówiąc oznacza to konieczność wyksięgowania z kosztów takich faktur.

 ULGA NA ZŁE DŁUGI W PODATKU VAT – PRZEKROCZENIE TERMINU 90 DNI

Analogiczna sytuacja jak w podatku dochodowym (zgodnie z  art. 89b ustawy o VAT) zachodzi w podatku VAT. W momencie przekroczenia 90 dni od daty wyznaczonej przez kontrahenta płatności, dłużnik ma obowiązek korekty podatku naliczonego o kwotę nieuregulowanej zaległości. Korekta odliczonego VAT-u powinna być wykazana w deklaracji za okres, w którym upływa wspomniany termin. W momencie spłaty zadłużenia możliwe jest ponowne odliczenie (w całości lub proporcjonalnie do kwoty zapłaty) VAT-u skorygowanego w danej transakcji.

 

ZMIANY W PODATKU DOCHODOWYM W 2021 ROKU CZĘŚĆ III

NEWSLETTER ZMIAN W PODATKU DOCHODOWYM W 2021 ROKU (cz.III)

Ograniczenie ulgi abolicyjnej

Procedowane zmiany podatkowe dotyczą również ulgi abolicyjnej pozwalającej dotychczas na opodatkowanie dochodów osiąganych za granicą na korzystnych zasadach za pomocą metody wyłączenia z progresją. Od 1 stycznia 2021 roku o sposobie opodatkowania dochodów osiąganych za granicą decydowała będzie treść umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta pomiędzy Polską, a krajem osiągnięcia dochodów. W zależności od uzgodnionej pomiędzy krajami metody opodatkowania, dochody osiągnięte za granicą mogą być opodatkowane metodą wyłączenia z progresją lub metodą proporcjonalnego odliczenia.

Metoda wyłączenia z progresją nie prowadzi do opodatkowania dochodów z zagranicy w Polsce, który to dochód jest zwolniony z opodatkowania w Polsce. Dochód z zagranicy jest jedynie doliczany do dochodu osiągniętego w Polsce celem ustalenia stawki podatkowej dla dochodów osiągniętych w Polsce.

W przypadku stosowania metody wyłączenia z progresją zmiana polegająca na ograniczeniu ulgi abolicyjnej do kwoty 1360 zł nic nie zmienia.

Oto niektóre kraje, z którymi Polska ma zawartą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją: Albania, Cypr, Chorwacja, Czechy, Estonia, Francja, Grecja, Łotwa, Niemcy, Portugalia, Rumunia, Szwecja, Turcja, Włochy.

Metoda proporcjonalnego odliczenia opodatkowuje dochody osiągnięte zagranicą w Polsce i pozwala odliczyć od kwoty podatku należnego w Polsce podatek zapłacony za granicą.

W wypadku stosowania metody proporcjonalnego odliczenia zmiana będzie pozwalała na odliczenia od podatku ulgi abolicyjnej, ale nie więcej niż 1360 zł.

Kraje, z których dochody są lub będą opodatkowane metodą proporcjonalnego odliczenia (w nawiasie podano termin zmiany z metody wyłączenia z progresją na metodę proporcjonalnego odliczenia): Austria (od 01.01.2019r.), Belgia (od 01.01.2021r.), Dania (od 01.01.2021r.), Finlandia (od 01.01.2020r.), Holandia, Irlandia (od 01.01.2020r.), Izrael  (od 01.01.2020r.), Litwa  (od 01.01.2020r.), Macedonia, Mołdawia, Norwegia (od 01.01.2021r.), Rosja, Słowacja (od 01.01.2020r.), Słowenia (od 01.01.2019r.), Wielka Brytania (od 01.01.2020r.).

ZMIANY W PODATKU DOCHODOWYM W 2021 ROKU CZĘŚĆ II

NEWSLETTER ZMIAN W PODATKU DOCHODOWYM W 2021 ROKU (cz.II)

Estoński CIT

Nowelizacja przewiduje również wprowadzenie od początku 2021 r. tzw. „Estońskiego CIT-u”. Rozwiązanie to przewiduje brak obowiązku zapłaty podatku do czasu wypłaty zysku ze spółki na rzecz wspólników.

Skorzystanie z tego rozwiązania zostanie uzależnione od spełnienia przez firmy określonych warunków:

  • obrotów nie przekraczających 50 mln zł,
  • zatrudniania co najmniej 3 pracowników,
  • dochodu z działalności operacyjnej (produkcja, handel, usługi) generującej co najmniej połowę przychodów,
  • wspólnikami są osoby fizyczne,
  • są podatnikami CIT – spółki z.o.o. i S.A.,
  • nie posiadają udziałów, akcji czy ogółu praw i obowiązków w innych podmiotach,
  • wykazują nakłady inwestycyjne,

przy czym wszystkie te warunki muszą zostać spełnione jednocześnie. Decyzja o skorzystaniu z tego rozwiązania byłaby dobrowolna, przy czym minimalny okres korzystania z tej formy opodatkowania ma wynosić 4 lata, z możliwością przedłużenia tego okresu.

Korzystanie z Estońskiego CIT będzie jednak obwarowane obowiązkiem ponoszenia odpowiednio wysokich nakładów, na poziomie 15 % i 33 %, przez czas trwania preferencji odpowiednio w ciągu 2 lub 4 lat, na niektóre fabrycznie nowe środki trwałe, z wyłączeniem wydatków finansowanych na podstawie umów leasingu operacyjnego i dotyczących samochodów osobowych.

Z Estońskiego CIT nie skorzystają spółki komandytowe oraz inne spółki osobowe. Rozwiązanie to jest bowiem szykowane tylko dla spółek kapitałowych, czyli spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych