Procedura OSS, zgłoszenie VIU-R, deklaracja VIU-D-1

Procedura OSS, zgłoszenie VIU-R, deklaracja VIU-D-1

 

  1. Co to?

Jest to unijna procedura skierowana do przedsiębiorców realizujących sprzedaż wysyłkową do krajów UE (wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość) zapewniająca zapłatę podatku VAT w państwie przeznaczenia bez udziału sprzedawcy.

W procedurze VAT-OSS deklarujemy wyłącznie sprzedaż zagraniczną na terenie UE i nie uwzględniamy w niej sprzedaży krajowej.

  1. Kto podlega?

Każdy przedsiębiorca realizujący sprzedaż wysyłkową do osób prywatnych, który w roku podatkowym osiągnął łączną wartość sprzedaży netto z tego tytułu do krajów UE przekraczającą 10 tys. EUR lub 42 tys. zł.

Do podanych progów kwotowych zliczamy wszystkie dostawy na terenie UE, oznacza to, że nie ma osobnych limitów dla każdego kraju UE.

  1. Przekroczenie jednego z progów – skutki

Realizowanie kolejnej transakcji sprzedaży po przekroczeniu jednego z progów oznacza, że sprzedaż musi być opodatkowana podatkiem VAT i właściwą stawka obowiązującą w kraju członkowskim dostawy. Do momentu przekroczenia progów sprzedaż do krajów UE jest traktowana jako sprzedaż krajowa.

Stawki podatku VAT obowiązujące w krajach członkowskich są podane na stronie Komisji Europejskiej https://europa.eu/youreurope/business/taxation/vat/vat-rules-rates/index_pl.htm#shortcut-7

Celem uniknięcia konieczności składania deklaracji VAT w każdym kraju członkowskim realizowanej dostawy wprowadzono rozwiązanie, którym jest procedura VAT-OSS.

Rejestracja powinna nastąpić do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przekroczono wskazane progi.

  1. Jak działa VAT-OSS – przelewy do US tylko w EUR

Procedura VAT-OSS jest szczególną procedurą unijną rozliczania VAT, która umożliwia rozliczenie należnego podatku VAT różnych państw w jednym państwie identyfikacji. Przedsiębiorca składa jedną deklarację obejmującą wszystkie transakcje polegające na sprzedaży towarów do odbiorców w krajach UE ze stawką VAT właściwą dla kraju dostawy i dokonuje jednorazowej zapłaty podatku VAT na rzecz fiskusa kraju identyfikacji. Środki przekazywane do urzędu skarbowego będą wpłacane w walucie euro. Kwoty nie podlegają zaokrągleniu. Podatnicy przekazują dokładną kwotę. Następnie to już organy skarbowe państw członkowskich UE dokonują między sobą rozliczeń w podatku VAT z tytułu transakcji sprzedaży na odległość przez przedsiębiorców.

Procedura OSS powinna stanowić znaczące ułatwienie dla przedsiębiorców, którzy będą realizowani sprzedaż wysyłkową w UE, gdyż wciąż będą mogli rozliczać się z rodzimym urzędem skarbowym, bez konieczności rejestracji i składania deklaracji VAT w krajach realizowanej dostawy.

  1. Jak się zarejestrować

Zgłoszenie informujące w zakresie szczególnej procedury unijnej rozliczenia VAT dokonuje się za pośrednictwem formularza VIU-R, który jest składany do Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

Naczelnik, w przypadku spełnienia przesłanek, potwierdzi zarejestrowanie do procedury unijnej wysyłając e-mail na adres wskazany w zgłoszeniu.

  1. Kwartalne deklaracje

 W ramach procedury VAT-OSS składa się kwartalne deklaracje, do końca miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale. Zgodnie z treścią art. 130c ustawy o VAT podatnicy zidentyfikowani na potrzeby procedury unijnej są obowiązani składać za pomocą środków komunikacji elektronicznej deklaracje na potrzeby rozliczenia VAT , do właściwego urzędu skarbowego, niezależnie od tego, czy dostawy towarów i świadczenia usług objęte procedurą unijną miały miejsce. Wtedy składa się deklarację zerową.

 Deklaracji nie można złożyć przed zakończeniem kwartału.

Podatek VAT będzie rozliczany w osobnej deklaracji VIU-D. Nie będzie on uwzględniany w pliku JPK-V7.

  1. Punkt Kompleksowej Obsługi

 Każde państwo członkowskie jest zobowiązane do uruchomienia systemu elektronicznego w ramach procedury VAT-OSS (Punkt Kompleksowej Obsługi), który umożliwi elektroniczną rejestrację dla celów podatku VAT w jednym państwie członkowskim sprzedaży towarów na odległość w UE oraz złożenie deklaracji i opłacenie należnego podatku VAT za całą sprzedaż w jednej, elektronicznej deklaracji.

  1. Brak możliwości odliczenia podatku VAT

 Procedura VAT-OSS nie pozwala na dokonanie odliczenia naliczonego podatku VAT od zakupów. Celem dochodzenia zwrotu podatku VAT koniecznym będzie skorzystanie z procedury VAT-REF.

Tarcza finansowa PFR 1.0. – podatek od umorzonych subwencji

Nie będzie podatku od umorzonych subwencji z tarczy finansowej PFR 1.0.

To o co wiele przedsiębiorców pytało w ostatnim czasie właśnie zostało zapowiedziane przez Prezesa Rady Ministrów. Umorzone i niepodlegające zwrotowi środki z tarczy finansowej PFR 1.0. nie będą opodatkowane podatkiem dochodowym i pozostaną w rękach firm.

Ministerstwo Finansów pracuje nad przepisami pozwalającymi na zastosowanie zwolnienia od umorzonych środków.

Polscy przedsiębiorcy na nieopodatkowaniu umorzonych subwencji mają zaoszczędzić do 10 mld złotych.

Hala namiotowa w działalności gospodarczej a podatek od nieruchomości

Hala namiotowa w działalności gospodarczej a podatek od nieruchomości

 

Z różnych powodów postawienie na nieruchomości hali namiotowej zamiast wznoszenia budynku jest bardziej opłacalne i uzasadnione okolicznościami sprawy. O ile postawienie budynku nie budzi wątpliwości na gruncie podatku od nieruchomości, o tyle z halą namiotową nierzadko występują wątpliwości interpretacyjne oraz powstaje pytanie czy dana hala namiotowa powinna być opodatkowana podatkiem od nieruchomości.

Na tak postawione pytanie odpowiedzią jest – jak to zwykle w prawie podatkowym bywa  – to zależy. Decydującym kryterium jest konstrukcja samej hali i jej trwałość. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawą o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty; budynki lub ich części; budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przy czym na gruncie definicji ustawa o podatkach i opłatach lokalnych odwołuje się do definicji zawartych w prawie budowlanym. Kluczowa w tym aspekcie jest definicja budynku zawarta w art. 3 pkt 2 prawa budowlanego, który stanowi, że przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Biorąc pod uwagę powyższe czyniąc rozważania na temat opodatkowania danej hali namiotowej podatkiem od nieruchomości należy ustalić czy spełnia ona przywołaną definicje budynku, a zatem czy posiada przegrody budowlane, fundamenty, dach i co najważniejsze czy jest trwale związana z gruntem. Tak między innymi WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 14 stycznia 2015 roku, w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 911/14, który stwierdził następujące: hala namiotowa niepołączona trwale z gruntem nie podlega opodatkowaniu.

Potwierdził to wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 11 października 2018 roku w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 737/18, gdzie wskazano: jeżeli hala magazynowa posiada wprawdzie konstrukcję namiotową, ale posadowiona została na betonowych blokach kotwiących, które pełnią funkcję stabilizującą, przeciwdziałają przemieszczeniu i odrywaniu ram, posadowionych na głębokości 1,0 m poniżej przyległego terenu, to hala ta jest budynkiem.

Dlatego dla ustalenia czy hala namiotowa podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości należy zbadać konstrukcję samej hali, przy czym nie mają tu znaczenia materiały użyte do jej postawienia, ani możliwość jej ewentualnego demontażu czy też przestawienia w inne miejsce. W wypadku wątpliwości co trwałego związania z gruntem decydować będzie zawsze fakt czy hala jest posadowiona na tyle trwale, aby zapewnić jej stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym ją zniszczyć, spowodować przesunięcie lub przewrócenie.

W wypadku firm stawiających na swoim terenie hale namiotowe na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, wszystkie te elementy są zazwyczaj spełnione, ponieważ zwykle celem jest ustawienie lekkiej, niedrogiej i dość trwałej konstrukcji. Zatem takie hale będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Stawka VAT przy wynajmie nieruchomości przedsiębiorcom jako mieszkanie pracownicze

Stawka VAT przy wynajmie nieruchomości przedsiębiorcom jako mieszkanie pracownicze

Co do zasady zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług: zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Jednak zgodne z treścią art. 43 ust. 20 zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy, tj. do usług związanych zakwaterowaniem.

W wypadku świadczenia usług wynajmu lokali na rzecz przedsiębiorców, który kwaterują w nich swoich pracowników lub też wykorzystują te mieszkania do dalszego podnajmu powstaje problem czy wynajmujący może skorzystać ze zwolnienia, a jeśli nie, to z jaką stawką VAT powinien wystawić fakturę VAT.

W orzecznictwie oraz interpretacjach podatkowych podkreśla się, że kryterium decydującym o zwolnieniu jest wykorzystywanie mieszkania wyłącznie na cele mieszkaniowe, tj. zaspokojenie potrzeb bytowych z zamiarem dłuższego zamieszkania. Za takie zaś organy podatkowe zwykle nie uznają lokali pracowniczych, które są traktowane na gruncie ustawy o VAT jako zakwaterowanie.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 17 lutego 2021 roku nr 0114-KDIP1-1.4012.22.2021.1.MKA uznał inaczej i wskazał, że zakwaterowanie przez przedsiębiorcę w najętym lokalu pracowników własnych w celu realizowania przez nich potrzeb mieszkaniowych jest zwolnione z opodatkowania.

Do stosowania zwolnienia przez usługodawcę nie może być pośredników (podnajemców) w świadczeniu usług najmu. Tak więc wynajmujący może skorzystać z ulgi jeżeli świadczy usługi w celach mieszkaniowych na rachunek własny, ale nie może skorzystać ze zwolnienia jeżeli cele mieszkaniowe są świadczone przez podnajem, tj. gdy np. najemcą jest inny przedsiębiorca, która podnajmuje dalej lokal. (wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2018 roku, I FSK 1576/16).

W sytuacji jednak gdy mamy do czynienia z zakwaterowaniem pracowników w wynajmowanym mieszkaniu wynajmujący będzie mógł opodatkować najem wg stawki obniżonej tj. 8% i to niezależnie od tego czy zakwaterowanie odbywa się bezpośrednio w ramach danego stosunku najmu czy też następuje dopiero w drodze podnajmu. (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 listopada 2020 roku, I SA/Po 505/20 oraz wyrok WSA w Łodzi z dnia 27 lipca 2020 roku, I SA/Łd 812/19).

O zwolnieniu bądź opodatkowaniu stawką preferencyjną będą zatem decydowały okoliczności konkretnej sprawy.

zaliczki na podatek PIT komplementariuszy

Od wypłat komplementariuszom zaliczek na poczet zysku nie należy pobierać zaliczek na podatek PIT – tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt: II FSK 2048/18.

Spór z organami podatkowymi powstał na gruncie pobierania zaliczek na podatek PIT od zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku. Spółka stała na stanowisku, iż nie jest zobowiązana do odprowadzania zaliczek od wypłacanych wspólnikom zaliczek na poczet zysku, ponieważ dopiero po zakończeniu roku obrotowego będzie wiadomo, w jakiej wysokości został przez nią osiągnięty zysk i jaki jest jej podatek dochodowy wykazany w zeznaniu rocznym CIT – 8. Zdaniem spółki, dopiero wtedy mogła pobrać podatek od zysku wypłaconego komplementariuszom.

Z takim stanowiskiem nie zgodził się dyrektor KIS ani WSA w Gliwicach. Uznano bowiem, iż spółka jest zobowiązana do pobierania podatku w trakcie roku już w momencie wypłaty zaliczek na poczet zysku. Argumentowano, iż przychód komplementariusza z zysku powstaje już w momencie wypłaty zaliczki na poczet zysku już w trakcie roku podatkowego. Spółka już wtedy powinna potrącić i odprowadzić zaliczkę na podatek PIT w wysokości 19 %.

NSA zweryfikował w/w stanowisko na korzyść spółki wskazując, iż żaden przepis nie zobowiązuje jej do pobierania zaliczek na podatek PIT już w momencie wypłaty wspólnikom zaliczek na poczet zysku. Wskazał, iż obowiązek pobierania podatku dochodowego (a nie zaliczek na poczet podatku PIT) wynika z art. 41 ust. 4e ustawy o PIT. Na tej podstawie prawnej spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o PIT (czyli komandytowo-akcyjna, a także komandytowa), mają obowiązek pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy (19-proc. podatek od przychodów z udziału w zyskach osób prawnych).

Co prawda, NSA przyznał, iż z momentem wypłaty zaliczki, po stronie komplementariusza, powstaje obowiązek podatkowy. Jednakże, powstanie obowiązku podatkowego nie oznacza automatycznego obowiązku zapłaty podatku, ponieważ najpierw musi powstać zobowiązanie podatkowe.

Zatem, obowiązek podatkowy przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero w chwili obliczenia dochodu spółki, ponieważ wtedy spółka ma możliwość obliczenia PIT komplementariusza, pobrania go i odprowadzenia do urzędu skarbowego.

Podsumowując stanowisko NSA w sprawie, przy wypłacie komplementariuszom zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego.

Orzeczenie zostało wydane na gruncie sporu podatkowego ze spółką komandytowo – akcyjną, jednakże nie ulega wątpliwości, iż możliwe jest odniesienie go również do spółki komandytowej, która od stycznia br. uzyskała status podatnika CIT.