Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2021 r. sygn.: II FPS 1/21 w końcu zakończyła spór o najem prywatny. Spór w zakresie sposobu opodatkowania najmu prywatnego prowadząc jednocześnie działalność gospodarczą był toczony przez podatników i organy podatkowe przez wiele lat.
Różnica stanowisk sądów oraz organów podatkowych była tak szeroka, iż na wniosek Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw z dnia 8 stycznia 2021 roku sprawą zajął się Naczelny Sąd Administracyjny. Organy podatkowe stały na stanowisku, iż prowadząc działalność gospodarczą należy przychód z prywatnego najmu składników majątkowych niezwiązanych z działalnością gospodarczą zakwalifikować do źródeł przychodu z działalności gospodarczej.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały wskazał, iż „uzyskiwane przez podatników przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze, zalicza się bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik wprowadzony przez nich do majątku związanego z działalnością gospodarczą.”
Odnosząc się na grunt powyższego, można dojść do wniosku, iż dopiero „pstryczek w nos organom podatkowym” spowodowany podjęciem uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny spowodował racjonalizację stanowiska organów podatkowych.
Powyższe znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, którego stanowisko uwzględniające powyższą uchwałę, znalazło odzwierciedlenie między innymi w interpretacjach indywidualnych:
Reasumując choć najem prywatny należy rozliczać w formie ryczałtu, to należy uznać, iż powyższa uchwała zakończyła spór pomiędzy podatnikami, a organami podatkowymi w zakresie klasyfikacji przychodów z najmu.