Absurd, który trwał przez wiele lat, w którym to organy podatkowe uznawały, iż będąc przedsiębiorcą samo posiadanie nieruchomości kwalifikowało ją do zastosowania wyższych stawek w podatku od nieruchomości. Jednakże, z pomocą przyszła wykładnia art. 84 ustawy zasadniczej wskazująca na obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie, który to naruszał prawo do posiadania własności wynikającą z art. 64 tejże ustawy.
W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny 24 lutego 2021 roku wydał orzeczenie sygn.: SK 39/19, wskazując, w sentencji, iż „art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170) rozumiany w ten sposób, że o związaniu gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej decyduje wyłącznie posiadanie gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.
Należy to rozumieć, iż Trybunał Konstytucyjny uznał za niekonstytucyjne obciążanie przedsiębiorców wyższą stawką podatku od nieruchomości jedynie poprzez sam fakt posiadania nieruchomości, które nie są wykorzystywane w działalności gospodarczej.
Istotą powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest bardzo istotny fakt, gdyż na gruncie art. 272 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi daje on możliwość żądania wznowienia postępowania jeżeli Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją.
Niestety jak wskazuje analiza skarg złożonych przez podatników o wznowienie postępowania wynikającą z art. 272 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny znajdując wiele argumentów oddalał skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, iż związek gruntu, budynku czy budowli z prowadzoną działalnością gospodarczą należy interpretować w znacznie szerszym pojęciu. Wskazanie czy posiadana nieruchomość jest wykorzystywana w działalności gospodarczej, czy też np.: zostało uniemożliwione dalsze wykorzystywanie w celach działalności gospodarczej nie dyskwalifikuje jej do objęcia niższą stawką podatku od nieruchomości (III FSK 487/23), a co z tym idzie uznanie iż w sprawie nie było podstaw do stwierdzenia nadpłaty.