Lepsze firmy. Każdego dnia.
Lepsze firmy. Każdego dnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił skargę podatnika reprezentowanego przez Walczak MS Legal i Wspólnicy sp.k. i uchylił postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczące odmowy merytorycznego rozpoznania wniosku o interpretację indywidualną w zakresie zwolnienia z CIT w Polskiej Strefie Inwestycji.
Sprawa dotyczyła istotnego z perspektywy przedsiębiorców zagadnienia, jakim jest zakres zwolnienia z CIT w Polskiej Strefie Inwestycji, gdy nowa inwestycja pozostaje ściśle związana z już funkcjonującym zakładem produkcyjnym.
Sprawa dotyczyła przedsiębiorcy prowadzącego działalność produkcyjną, który uzyskał decyzję o wsparciu w Polskiej Strefie Inwestycji w związku z realizacją nowej inwestycji mającej zwiększyć zdolności produkcyjne istniejącego zakładu. Inwestycja obejmowała m.in. nową halę produkcyjno-magazynową i nowe składniki majątku wykorzystywane w ramach procesu produkcyjnego.
Istotą problemu było bardzo ścisłe zintegrowanie nowej inwestycji z dotychczas funkcjonującym przedsiębiorstwem. Proces produkcyjny miał charakter wieloetapowy, a poszczególne czynności były wykonywane zarówno przy wykorzystaniu wcześniej posiadanych aktywów, jak i środków trwałych zakupionych w ramach nowej inwestycji.
Spółka wskazywała, że w praktyce nie jest możliwe racjonalne i odpowiadające rzeczywistości gospodarczej rozdzielenie przychodów i kosztów pomiędzy „starą” i „nową” część działalności. Problem dotyczył więc sytuacji, w której występują ścisłe powiązania nowej inwestycji z istniejącym przedsiębiorstwem.
W związku z tym podatnik wystąpił o interpretację indywidualną dotyczącą Polskiej Strefy Inwestycji, pytając o zakres zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT – w szczególności o jego zastosowanie w sytuacji, w której nowa inwestycja pozostaje w ścisłym, funkcjonalnym i nierozerwalnym związku z dotychczasowym procesem produkcyjnym.
Dyrektor KIS uznał, że problem przedstawiony przez spółkę został już objęty interpretacją ogólną Ministra Finansów z 25 października 2019 r. W konsekwencji organ stwierdził bezprzedmiotowość wniosku i odmówił jego merytorycznego rozpoznania.
Stanowisko to zostało utrzymane również po wniesieniu zażalenia. Organ przyjął, że zagadnienie dotyczące tzw. „ścisłych powiązań” pomiędzy nową inwestycją a dotychczasowym majątkiem przedsiębiorcy zostało już wystarczająco wyjaśnione w interpretacji ogólnej.
Kancelaria, działając w imieniu spółki, zakwestionowała takie podejście przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Spór dotyczył więc nie tylko samego zwolnienia podatkowego w Polskiej Strefie Inwestycji, lecz również prawa przedsiębiorcy do uzyskania interpretacji indywidualnej KIS odnoszącej się do jego konkretnego modelu działalności.
Jednym z najważniejszych zarzutów skargi było wskazanie, że interpretacja ogólna z 2019 r. została wydana w innym stanie prawnym.
Po jej wydaniu ustawodawca zmienił bowiem regulacje dotyczące zwolnienia podatkowego związanego z nową inwestycją. Zmianie uległo m.in. brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, a do ustawy został wprowadzony także art. 17 ust. 6aa.
Zdaniem skarżącej oznaczało to, że organ nie mógł automatycznie uznać, iż interpretacja ogólna wydana przed nowelizacją rozstrzyga zagadnienie przedstawione we wniosku o interpretację indywidualną.
Argument ten miał zasadnicze znaczenie dla wyniku postępowania.
WSA w Poznaniu uwzględnił skargę.
Sąd zaakcentował, że warunkiem zastosowania art. 14b § 5a Ordynacji podatkowej – pozwalającego organowi uznać wniosek o interpretację indywidualną za bezprzedmiotowy ze względu na istniejącą interpretację ogólną – jest odpowiednia tożsamość nie tylko zagadnienia, lecz również stanu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie warunek ten nie został spełniony. Sąd podzielił stanowisko spółki, że od czasu wydania interpretacji ogólnej doszło do istotnej zmiany przepisów. Interpretacja z 2019 r. odnosiła się do wcześniejszego brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT i nie uwzględniała później wprowadzonego art. 17 ust. 6aa.
Co więcej, WSA przyznał rację argumentacji strony skarżącej także w odniesieniu do charakteru samej interpretacji ogólnej. Sąd wskazał, że powoływana przez Dyrektora KIS interpretacja ma charakter na tyle ogólny i abstrakcyjny, że nie pozwala na jednoznaczne określenie skutków podatkowych konkretnego stanu faktycznego przedstawionego przez spółkę. Tym samym nie usuwała ona wątpliwości, z którymi podatnik zwrócił się do organu.
W konsekwencji WSA stwierdził, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów regulujących wydawanie interpretacji podatkowych były zasadne. Zaskarżone rozstrzygnięcia zostały uznane za wydane z naruszeniem prawa.
Sąd uchylił zarówno postanowienie Dyrektora KIS, jak i poprzedzające je postanowienie, a ponadto zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
Orzeczenie ma znaczenie wykraczające poza indywidualną sprawę naszego Klienta. Pokazuje przede wszystkim, że istnienie interpretacji ogólnej nie daje organowi automatycznej podstawy do odmowy wydania interpretacji indywidualnej.
Jeżeli po wydaniu interpretacji ogólnej zmieniły się przepisy lub interpretacja ta nie pozwala na jednoznaczne odniesienie regulacji podatkowych do konkretnego modelu działalności przedsiębiorcy, podatnik nadal może mieć uzasadniony interes w uzyskaniu indywidualnego rozstrzygnięcia.
Ma to szczególne znaczenie w przypadku inwestycji realizowanych w ramach Polskiej Strefy Inwestycji, zwłaszcza gdy nowa inwestycja a zwolnienie z CIT są analizowane w kontekście zwiększenia zdolności produkcyjnych istniejącego zakładu i funkcjonalnego zintegrowania nowego majątku z dotychczasowym przedsiębiorstwem.
W takich przypadkach szczególnego znaczenia nabierają m.in.:
W takich sytuacjach ustalenie zakresu dochodu korzystającego ze zwolnienia może rodzić istotne wątpliwości, których nie zawsze da się rozstrzygnąć przez odwołanie do ogólnych wyjaśnień organów podatkowych.
Przedsiębiorcy analizujący decyzję o wsparciu a zwolnienie z CIT lub planujący kolejne inwestycje mogą również skorzystać ze wsparcia w zakresie doradztwa podatkowego, obejmującego m.in. analizę skutków podatkowych podejmowanych decyzji i reprezentację przed organami.
Sprawa pokazuje, jak istotna w sporach dotyczących ulg inwestycyjnych i pomocy publicznej jest dokładna analiza nie tylko aktualnego brzmienia przepisów, lecz także historii ich zmian oraz rzeczywistego modelu funkcjonowania przedsiębiorstwa.
W przypadku złożonych inwestycji produkcyjnych właśnie te elementy mogą mieć decydujące znaczenie dla skutecznego zakwestionowania stanowiska organu podatkowego, zwłaszcza gdy problem dotyczy zwolnienia z CIT przy rozbudowie istniejącego zakładu, zakresu zwolnienia podatkowego w PSI lub możliwości uzyskania indywidualnej ochrony interpretacyjnej.
Tak. Przepisy ustawy o CIT przewidują możliwość zwolnienia dochodów osiąganych z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, przy spełnieniu przewidzianych prawem warunków. Zwolnienie z CIT w Polskiej Strefie Inwestycji jest jedną z podstawowych form wsparcia przedsiębiorców realizujących kwalifikowane inwestycje.
Decyzja o wsparciu określa warunki, na jakich przedsiębiorca może korzystać z pomocy publicznej związanej z realizacją nowej inwestycji. W kontekście podatkowym szczególnie istotna jest zależność decyzja o wsparciu a zwolnienie z CIT, ponieważ zakres inwestycji i prowadzonej działalności wpływa na możliwość stosowania preferencji podatkowej.
Takie sytuacje wymagają indywidualnej analizy. Szczególne problemy mogą wystąpić, gdy nowa inwestycja jest zintegrowana z istniejącym zakładem, a proces produkcyjny wykorzystuje jednocześnie dotychczasowe oraz nowe aktywa. Właśnie tego rodzaju model działalności stanowił istotę opisanej sprawy.
Zakres zwolnienia z CIT w Polskiej Strefie Inwestycji zależy m.in. od warunków decyzji o wsparciu, charakteru realizowanej inwestycji, miejsca prowadzenia działalności oraz sposobu generowania przychodów i kosztów. W przypadku złożonych procesów produkcyjnych ustalenie zakresu dochodu zwolnionego może wymagać szczegółowej analizy podatkowej.
Samo istnienie interpretacji ogólnej nie oznacza automatycznie, że każdy wniosek indywidualny dotyczący podobnego zagadnienia jest bezprzedmiotowy. Istotne jest m.in. to, czy zagadnienie odpowiada temu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej oraz czy interpretacja ogólna została wydana w takim samym stanie prawnym. Kwestia ta miała kluczowe znaczenie w opisanej sprawie.
Zmiana stanu prawnego może mieć istotne znaczenie dla oceny, czy wcześniejsza interpretacja ogólna rzeczywiście rozstrzyga problem podatnika. Jeżeli regulacje uległy zmianie, konieczna może być ponowna analiza ich wpływu na konkretny stan faktyczny. Dotyczy to również zagadnień związanych z interpretacją indywidualną Polskiej Strefy Inwestycji.
Rozstrzygnięcie Dyrektora KIS może podlegać kontroli zgodnie z przewidzianą prawem procedurą. W opisanej sprawie działania podjęte w imieniu podatnika doprowadziły ostatecznie do uwzględnienia skargi przez WSA w Poznaniu i uchylenia zakwestionowanych postanowień.
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych – w szczególności art. 17 ust. 1 pkt 34a oraz art. 17 ust. 6a-6aa.
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa – w szczególności art. 14b § 5a dotyczący zastosowania interpretacji ogólnej do wniosku o interpretację indywidualną.
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.
Interpretacja ogólna Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 25 października 2019 r., nr DD5.8201.10.2019, dotycząca sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania w związku z działalnością określoną w decyzji o wsparciu.
Informacje dotyczące przebiegu postępowania oraz rozstrzygnięcia WSA w Poznaniu – na podstawie materiałów i informacji przekazanych przez kancelarię prowadzącą sprawę.
